AIArustenburg, 11 augustus 2010
Zuid-Afrika , Ledig 17°

Wat gaat de tijd toch snel @ Zuid-Afrika

Beste allen,
Helaas hebben we niet eerder wat op de blog kunnen zetten i.v.m. een internet probleem, waardoor hier verslagen van de afgelopen dagen volgen. We zijn op dit moment aan het reizen naar Johannesburg! Veel lees plezier en tot snel weer in Nederland!

Woensdag
Vandaag zijn Herman, Malon en Pieter-Jan naar de dokter geweest. Bart ging ook met ons mee en pastor Paul reed ons. Het was eerst even zoeken naar een dokter die een gaatje had voor ons, maar uiteindelijk kwamen we bij een zekere dokter Kruger. Alledrie nagekeken en kregen pilletjes en hoestdrank mee. De rest van het team was ondertussen naar de koningin van Bafokeng gegaan. Daar werden ze luxe ontvangen en hadden een heerlijk uitgebreide lunch. Het team moest staan op het moment dat de koningin binnenkwam en mocht pas gaan zitten als ze het zelf deed of zei. Ze deed gelukkig totaal niet uit de hoogte wat ons meeviel.
’s Middags kwamen Rik, Aniek, Christine, Mathijs en Inge weer. Zij waren hier vooral om met de pastors te praten en zo weer orde op zaken te stellen. Zoals in het vorige verslag verteld is, liep het project niet helemaal lekker. Het programma kwam maar niet van de grond en de communicatie was slecht. De homebase vanwaar we acties ondernemen is het huis van 1 van de pastors. Deze wil nog wel eens een eigenaardige manier van vragen hebben (lees commanderen) waardoor er nog wel eens irritaties ontstaan. Nu Herman, Malon en Bart (is zolang even mede-teamleider aangezien Malon ziek op bed ligt)hun frustraties hebben kunnen uiten naar de pastors lijkt de lucht geklaard te zijn. Mede dankzij het werk van Rik, Aniek en Christine.
Rond 16:00u gingen we naar het sportveld om de hoek waar een voetbalteam aan het trainen was. We mochten met ze meedoen en vroegen of we morgen een pauze konden hebben waarin wij een dramastuk zouden opvoeren. Dat was prima dus dat is weer een mooie opening!!!

Donderdag
Vandaag gingen Pieter-Jan en Herman weer mee na 4 dagen ziek zijn. De koorts was verdwenen, alleen de hoofdpijn en druk op de voorholtes blijft vervelend. Malon is helaas nog steeds ziek op bed
Na een heerlijk boterhammetje met pindakaas stapten we iets wat te laat in het busje om naar een community centre te gaan. Het was een centrum voor jongeren, gefinancierd door de koningin van Bafokeng... We kregen daar een rondleiding en mochten onszelf daar vermaken. Ze hadden een radioruimte, computerzaal, spellenzaal en zelfs een kleine kliniek waar mensen geholpen konden worden. Buiten hadden ze een schitterend beachvolleybalveld en een basketbalveld. Helaas helaas, toen wij er waren waren er weinig mensen, maar we hebben lekker met de jongeren gepooled en getafelvoetbald en tot slot nog een partijtje beachvolleybal
’s Middags kregen we een rondleiding in het bafokeng stadion waar de wedstrijden van het WK waren. Super gaaf om op die middenstip te staan (uitgeroepen tot beste veld van het WK 2010), in al die VIP suites te zijn en overal toegang te hebben.
Rond 16:00u weer naar het sportveld waar we met een lokaal voetbalteam mee mochten trainen. In de pauze hebben we het hartdrama kunnen doen wat erg cool was! Toen we thuiskwamen bleek de stroom uitgevallen te zijn in de wijk. Het was werkelijk pikkedonker overal. We moesten dus met kaarsjes door het huis heen lopen en overal neerzetten om wat te zien. Het mooie was nu wel dat we de braai moesten gebruiken i.p.v. de kookplaten. Heerlijk broodje worst + sla ed. naar binnen gewerkt

Vrijdag
Vandaag zouden we naar een aantal scholen gaan en een ziekenhuis bezoeken. We zouden om 09:30 vertrekken, maar dit werd 11:00 aangezien de buschauffeur niet kwam opdagen. Uiteindelijk hebben we dus een ander busje moeten regelen.
Rond 11:15 kwamen we aan bij de Bafokeng High School. Het was eerst nog onzeker of we uberhaupt tijd zouden hebben om een dramastuk voor de jongeren te doen, dan wel iets te mogen/kunnen delen. Maar toen ze hoorde dat het maar 15min duurde was het prima. Het was pauze dus iedereen deed zijn best om zoveel mogelijk jongeren onze kant op te sturen. Na 7min begonnen we en stonden er ongeveer 400 jongeren om ons heen. We deden weer het hartdrama en dit sloeg ook weer goed aan bij de jongeren. Bas legde het dramastuk uit en Bart gaf hierna nog een kort getuigenis uit zijn leven met Jezus. Naderhand met veel jongeren mogen praten en zelfs nog met een groep meiden mogen bidden, die het overigens zelf voorstelde . Het was gaaf om te merken dat we weer echt contact konden maken jongeren en van datgene konden getuigen waarvan ons hart zo vol is; Jezus. Toen we op ons horloge keken waren we al meer dan 30min verder terwijl ons gezegd werd dat er zo weinig tijd was. Tijd zat en die konden we goed gebruiken om met de jongeren te praten!!!
Hierna gingen we meteen naar een volgende High School. Dit was een A-klasse high school met veel blanke leraren en een aantal blanke kinderen. We gingen van daar uit eerst het nieuwe school gebouw/terrein bekijken wat nog in aanbouw was. Het waren werkelijk waar schitterend mooie gebouwen vol met architectuur en gelegen op een heuvel met een prachtig uitzicht over de stad en verder. Na een rondleiding over het terrein daar gingen we weer terug naar het tijdelijke schoolgebouw. Eenmaal daar mochten wij een les verzorgen voor Grade 13. Grade 13 is een klas dat dient als tussenjaar tussen high school en universiteit. Uit cijfers blijkt namelijk dat ruim 50% van de 1e jaars het 1e jaar niet haalt omdat ze voor het eerst in de grote stad komen en vallen voor verleidingen als alcohol, drugs, seks, gokken en allerlei andere slechte invloeden. Door dit extra jaar leren de jongeren zo vaardigheden die ze op de universiteit makkelijk kunnen gebruiken en worden ze gevormd om stevig in hun schoenen te staan.
We deden weer het ‘voetenspel’, lazen uit de bijbel het stuk over de talenten en deden de Holland-quiz. Raar om te zien dat van de 18 maar 2 weten dat de Nederlandse vlag niet Oranje-Wit is maar ROOD-WIT-BLAUW... dat hoor je toch op zijn minst te weten van een land dat 2e geworden is op het WK 2010?! Ook leuk om te zien dat ze denken dat wij onszelf d.m.v. bos beschermen tegen de zee, i.p.v. door dijken!
Toen we thuiskwamen gingen we weer voetballen op het sportveld en deden we daar het dramastuk de ‘chair’.
We merkten de laatste dagen dat er geen structuur was en vaak vooral veel sight-seeing. Vandaag was een heerlijk productieve dag sinds dagen.

Zaterdag
Malon is nog steeds niet beter!!
Afgelopen woensdagnacht was er een lid van de kerk van Pastor Lizzy overleden die nauw betrokken was bij de sportsministry. De begrafenis was vandaag en wij mochten, als je dat wilde, er bij zijn. Wat in Nederland ondenkbaar zou zijn is hier normaal... De dienst begon namelijk om 07:00u. Het was in een witte tent die opgezet was in de tuin van de overleden man. De dienst zat vol met zingen (a capella) getuigenissen over de overleden persoon maar ook met een preek van ongeveer een uur. De spreker gebruikte letterlijk zijn hele lichaam tijdens het spreken. Hij rende heen en weer en regelmatig werd je bedolven onder een zee van speeksel. Ondanks dat zei hij wel hele goede dingen, voorzover wij mee hebben kunnen krijgen, omdat het niet in het Engels was!
Rond 09:00 gingen we in een hele lange stoet auto’s naar de begraafplaats waar alles al klaar stond. De kist werd naar beneden getakeld waarna iedere man wat (rood) zand/aarde op de kist mocht scheppen, totdat het gat helemaal bedekt was en er zelfs een berg lag op de plek. Ondertussen zorgden de vrouwen voor de achtergrond muziek, die omstebeurt een lied inzette. Toen wij bijna klaar waren gebeurde het andere ondenkbare, er kwam een andere begrafenis stoet het terrein op die 5 meter naast onze begraafplaats ook een overledene ging begraven. Gelukkig werd er enigsinds geprobeerd om op elkaar te letten wat volume van zang en gepraat betreft.
Na de begrafenis hadden we een maaltijd (voor ons ons ontbijt) waarbij we ‘pap’ (kleverig witte brei gemaakt van mais, eten ze in heel Afrika), kip of rund en een sausje voor erover. Hierna nog de familie condoleren (wat niet gebruikelijk is hier in Zuid-Afrika) en met ze mogen bidden en zingen.

Rond 11:30 werden we verwacht op het sportveld aangezien om 12:00 onze eerste wedstrijd zou beginnen. We zouden tegen een politieteam uit de regio gaan spelen. Uiteindelijk kwamen zij rond 13:00 aan en begonnen we dus, zoals gebruikelijk hier, later. Later zou ook nog een ander politieteam komen zodat we een klein toernooitje konden spelen. In de pauze hebben wij verschillende dramastukjes op kunnen voeren en leuke en soms ook goede gesprekken met omstanders kunnen hebben. ’s Avonds rustig aan gedaan en met een aantal van het team oldschool de ‘Lion King’ gekeken

Zondag
Vandaag was de kerkdag. Om 08:30 gingen de eerste teamleden al naar het veld om mee tehelpen een tent op te zetten waarin de kerkdienst zou zijn. De dienst was dus niet op de gebruikelijke plek, maar op het sportveld! Het zou een bijzondere dienst worden aangezien er van verschillende kerken pastors aanwezig zouden zijn om zo eenheid tussen de verschillende kerken te krijgen.
Toen we daar aankwamen waren ze al druk bezig en was er ook een gast die ons zou helpen tijdens de dienst. Het was Braam Kramer. Hij is een blanke politieagent die een bediening heeft om kerken te helpen met muziek en biedt ondersteuning met zijn geluidsinstallatie. Hij zingt zelf ook in kerken, schrijft nummers en had zelfs een dvd die we allemaal gratis van hem kregen!!
Na het opbouwen van de tent en de geluidsinstallatie hadden de pastors zelf ook al een geluidsinstallatie geregeld met een basgitaar en keyboard. Het zou dus een mooie volle dienst worden. Het zou om 10:00 beginnen, maar zoals jullie wel verwachten werd dit ook later. Uiteindelijk viel 10:45 nog wel .Met enorme boxen knalden de muziek, de liederen en de preek het veld over zo de wijken in. Heel gaaf om dit mee te maken! Wij hadden zelf ook een aandeel in de dienst, Henrieke gaf namelijk haar getuigenis, Herman vertelde wat over sportministry, Bas vertelde over de ervaringen van afgelopen week en Pieter-Jan begeleidde op keyboard het lied ‘In de hemel is de Heer’ wat we met het team zongen. Na een preek van 1.5 uur en nog wat losse preekjes duurde de dienst ruim 4 uur en 15 minuten!!! Wel iets anders dan we gewend waren, maar wel schitterend om zo’n kerk mee te mogen maken Na de kerk was de hele kerk uitgenodigd om bij de pastors huis te komen lunchen.
Wij gingen rond 16:30 met de auto naar de voet van een berg in de buurt. Met zijn allen (behalve Malon want die was nog steeds ziek, al hoewel ze zich beetje bij beetje beter gaat voelen!!) begonnen we aan de klim door de struiken de berg op. Pastor Paul moest zijn auto parkeren en wij mochten alvast gaan, hij wist de weg. Maar wij hadden de verkeerde weg genomen waardoor we verkeerd gelopen waren en we vanuit de verte Paul al bovenop de berg zagen staan. Na een omweg kwamen we uiteindelijk toch boven, maar de zonsondergang, waar toch veel van het team van wilden genieten, was al niet meer te zien. Bas, Alex en Pieter-Jan zijn toen verder gelopen naar een hogere berg om uiteindelijk toch nog de zonsondergang te zien. Wauwww... het was werkelijk fantastisch om de zon zo als een rode vuurbal te zien zakken in het mooie Zuid-Afrikaanse landschap!
Nadat de zon onder gegaan was, gingen we in de schemering weer naar beneden, wat wel lastig was nu het donker begon te worden... Eenmaal thuis konden we heerlijk relaxen en afwassen waarna we gingen slapen.

Dit is hoogstwaarschijnlijk het laatste verslag wat jullie van ons zullen lezen. Het is niet makkelijk om hier achter internet te komen zodat updaten lastig is.
Maandag was onze laatste dag van het project. Henrieke en Anne-Wil gingen met Pastor Lizzy mee naar een vrouwen-event omdat het nationale vrouwen dag was hier in Zuid-Afrika. Om 13:00 was er weer een toernooi op het voetbalveld. Wij speelden samen met jongeren van een lokaal team tegen een radioteam van radio Mafisa. De eerste wedstrijd tegen hen wonnen we met 3-1. Uiteindelijk haalden we de finale en stonden we weer tegenover het radioteam. Dit keer maakten we ze met 4-1 in! De prijs was een pakje stroopwafels die lokale jongens uit ons team binnen een paar minuten op hadden. Ze smulden ervan!!! ’s Avonds zijn Herman en Pieter-Jan nog op radio Mafisa geweest met gemiddeld 120.000 luisteraars! Ze wilden praten over de eenheid van verschillende kerken en niet over de voetbalwedstrijd van vanmiddag, maar wij hebben er mooi ingevreven dat we het radioteam 2x verslagen hadden...
Dinsdag hebben we relax-dagje. We zullen de toerist uithangen en, voor degene die woensdag al naar huis gaan, souvenirs kopen. Woensdag nemen Pastor Ike en buschauffeur Peter (allebei van week 1 in Ledig/Phatsima) ons op pad om ons de laatste must-see plekjes te laten zien.

Vandaag, woensdag 11 augustus 2010, om 19.25u zullen Bart, Malon en Pieter-Jan terug vliegen naar Nederland via Zurich. Henrieke, Herman, Alex, Bas en Douwe zullen nog rondreizen in Zuid-Afrika en Anne-Wil vliegt door naar Kaapstad waar ze met vrienden nog zou rondreizen.

We willen iedereen bedanken voor de geweldig leuke reacties op de blog en jullie gebed!

Wil je Team Rustenburg in Zuid-Afrika bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl